2 - صحيحة عبد الرحمن بن حجاج از مولانا الصادق عليه السلام : وى مىگويد از حضرت راجع به زنيكه شوهرش وى را متعه نموده و سپس شوهر فوت شده است سئوال كردم كه آيا بر زن عدّه مىباشد ؟ حضرت فرمودند : چهار ماه و ده روز عدّه‌اش مىباشد . اشكال مرحوم شارح شارح ( ره ) در مقام اشكال به دو دليلى كه ذكر شد مىفرماين : صحيحة اخير كه از عبد الرحمن بن حجّاج باشد مطلق است لذا ممكنست آن را از باب جمع بين ادلّه بر زن حرّه حمل كنيم و به اين ترتيب اين روايت از حيّز استدلال ساقط مىشود . و اما صحيحه زراره مضمونش آنست كه عدّه كنيز در عقد دائم همچون زن حرّه است در حالى كه احدى از فقهاء به آن قائل نيست و علاوه بر آن نكته ديگرى كه اينروايت را ضعيف مىنمايد آنست كه با مطلق اخبار كثيره‌اى كه دلالت دارند بر اينكه عدّه وفات در كنيز نصف عدّه حرّه است معارض مىباشد . از اين گذشته اگر طبق قواعد و اصول قائل شديم كه عدّه كنيزى كه به عقد دائم درآمده نصف عدّه زن حرّه است اين معنا مقتضى است كه در فرض متعه بودنش بطريق اولى قائل به تنصيف شويم زيرا عدّه متعه در بسيارى از افرادش اضعف از عدّه نكاح دائم مىباشد چنانچه اصل نكاح متعه نيز از نكاح دائم ضعيف‌تر است بنابراين مناسب نيست كه عدّه متعه را اقوى دانسته و آن را با عدّه در دوام متساوى بدانيم .